Kiedy używamy imperfecto
- zwyczaje i czynności powtarzane w przeszłości
- opisy osób, miejsc i sytuacji w przeszłości
- czynność w toku, którą coś przerwało
- godzina i wiek w przeszłości
De niño jugaba al fútbol.
Jako dziecko grałem w piłkę.
La casa era grande y tenía un jardín.
Dom był duży i miał ogród.
Leía cuando sonó el teléfono.
Czytałem, kiedy zadzwonił telefon.
Eran las tres. Tenía diez años.
Była trzecia. Miałem dziesięć lat.
Typowe określenia: siempre, a menudo, todos los días, de niño, antes, mientras.
Jak tworzymy imperfecto
Czasowniki na -ar dostają końcówki z -aba-, a na -er i -ir — z -ía-.
hablar
| yo | hablaba |
|---|---|
| tú | hablabas |
| él / ella / usted | hablaba |
| nosotros / -as | hablábamos |
| vosotros / -as | hablabais |
| ellos / ellas / ustedes | hablaban |
comer
| yo | comía |
|---|---|
| tú | comías |
| él / ella / usted | comía |
| nosotros / -as | comíamos |
| vosotros / -as | comíais |
| ellos / ellas / ustedes | comían |
vivir
| yo | vivía |
|---|---|
| tú | vivías |
| él / ella / usted | vivía |
| nosotros / -as | vivíamos |
| vosotros / -as | vivíais |
| ellos / ellas / ustedes | vivían |
To najbardziej regularny hiszpański czas: nieregularne są tylko trzy czasowniki — ser (era), ir (iba) i ver (veía).
Imperfecto czy indefinido?
Indefinido mówi, co się wydarzyło; imperfecto — jak było w tle. W jednym zdaniu często występują oba: Cuando llegué, mi madre cocinaba. — Kiedy przyszedłem, mama gotowała.